Practice what you preach

 Good afternoon everyone,

Sometimes it's hard to stick by your words. Sometimes it's hard to stick by how you wish to come off. Sometimes it's hard to practice the vieuws you seem or should have, but you actually don't have those- or you have sold your soul instead and well, you ARE after the pursuit off profit that first didn't make sense in your public opinion. There are many examples off this and sometimes you can't even be sure off what someone said. But it's all clear in how they act. Sometimes Celts aren't celts, but Romans in disguise, and sometimes the whole idea off paganism is, well, just an ideal and what you do is just binge watching netflix as paganism is just a fantasy like the others. (I don't agree with that.) 

I try to keep life sober but pure. I don't know what or who we're talking about, but they are probably going to be angry if they would read. But I'm not afraid off them. 

Paganism isn't a fantasy. It's a religion for good reasons I better don't explain. Sometimes you have seen the explosion that killed the real Atlantis without it to have been a movie. Sometimes you know exactly what magic is, but you better keep quiet and you do most off the time. That's where I agree. 

Sometimes you didn't get the Game Of Thrones hype- but you get it causes more sexism in Fantasy scene circles and you despise that. It's not a good thing. Sometimes you want to hear songs off true freedom again, instead off what's going on nowadays. It's not right anymore. And you know why as it has always been a fight and you know you are on the good side. But you finally found out why. Celts are Romans in disguise. I'm talking about the ancient stuff. But like Atlantis, I can't proove anything and not just anyone would know it. Still. 

I'm not getting off my side off the story. Vana just has been rude and it has been deserving what I've done. Even in modern days and something feels as if it still hasn't been enough but it's not a thing off common sense to go on. I just won't win anything if I keep on going on with them this way. And a good way off mutual respect just won't do it as they have never shown any respect towards me. I have tried a few times but it didn't work. 

It's not right with them and they are wrong and always have been. That's what it comes down to. I see them as a bunch off prissys not answering me on things that deserve respect and attention. I don't trust them anymore nowadays. They have never shown being trustworthy towards me to begin with. You wish my trust, you have to show you're trustworthy. You don't, you don't have my trust. It's sometimes that simple. I don't know why I'm on to them this day. 

Allright, that's about it for now- 

Thank you for reading. 

Een verhaal wat me deze avond bezig houd, the origins off Nillina's tale.

Nillina de wrede was de keizerin chiefess in command van Bretagne en Normandy, 500 voor christus, toen de Romeinen daar binnen vielen, maar ik dacht dat dat een zachter sprookje was.

Nillina was een krijgster, met rood en blond. Niet een slettebak met die kleuren, zoek maar op, Franse kelten hadden geblondeerd haar, en droegen goud met rood, en dat zijn beide mijn lievelingskleuren. Maar, Valerius was een Romeinse verkenner, in het verhaal was het Olerius en was Frans Gallia al door Romeinen overwonnen. En was het in de tijd van Julius Caesar, Olerius betekent letterlijk in het Latijn ‘kruidenbosje.’ Nillina betekent ‘Nul, vrouw van niks…’ ik heb de stoere namen echter al in mijn hoofd sinds ik verhalen schrijf. En ik heb die vertalingen grappig genoeg achterhaald door dit door 'Google Translate.' te halen. 

En Nillina wilde manshaftig als meisje van 12 een gladiator/ krijgster worden op jonge leeftijd, en Olerius was een spion die haar jaren lang in de gaten hield, omdat ze dat best wel in zich moet hebben gehad. maar die verliefd op haar werd en haar schaakte. Ze was gevangen genomen toen haar dorp overwonnen werd, en heeft in Rome zichzelf leren vechten, maar ging toen terug om het dorp te leiden, wat van haar broer was geworden, het was een veel te klein meisje voor lust, ze was 12/13 dat ze gevangen was…. Ik wil dat soort dingen niet weten…. Het was meer een krijgsvrouw dan een slet. En toen kreeg ze Olerius die eigenijk Valerius heet… op haar dak. En van daar af aan word het eigenlijk een heel romantisch verhaal.

Ze stierf niet door de spion Olerius. (Valerius, eigenlijk… Valerius is een echte Romeinse naam.)  Die kon dat niet over zijn hart verkrijgen, ze was best oud geworden, maar buitenlandse vrouwen mochten niet met echte romeinen trouwen, verdomme. En uit eindelijk zijn ze samen gaan reizen en samen gestorven

Ik heb dit net geschreven in Word, en het is in Times New Roman geschreven, ik hoop dat het niet hindert. Maar een vrouw met blond haar is niet automatisch een slettenbak. Hoed je, als ik mijn haar blondeer, en me weer hul in fel rood. Dat is mijn 'warrioress priestess.' mode. (En houd nou je bek, Stefan Nieuwlands. ) 

Nillina is eigenlijk niet geschikt als een kinder-tekenfilm. Ik zie ook een beeld van mezelf als romeinse gevangenen bewaarder, die een krijgsprinses in het rood met blond haar vrij laat, omdat ze nerveus giechelt en veel te lief en nerveus en te zenuwachtig is om door ons vermoord en aan stukken gescheurd te worden. ‘Die was onschuldig.’ Maar, ze was niet slecht. Gewoon zo mooi en schattig. Nina moet echt bestaan hebben <3 al worden dat soort mensen eigenlijk niet in de geschiedenis met naam en toenaam vermeld. Er zal ongetwijfeld een stam geweest zijn in Gallia, of in dit land zelfs, met een opstandig, manshaftig jong Gallisch meisje wat in Rome misschien wel opgevoed is voor de rol van vrouw-van, aan de zijde van een mannelijke romein. Om de opstandelingen rustig te krijgen, een vrouwelijke adelijke uit hun kringen onder gezag van Rome, (en dat is het ware verhaal… of iets wat meer realistisch is dan wat ik er van maakte.) maar sinds deze zomer wil ik in Nillina en Valerius geloven. Maar, het stomme. Romeinse politiek verandert steeds, met het wassen van de maan, en toen de keizer weer eens vermoord was, moesten zijn gezaghebbenden overal omgebracht worden, en toen kwam Nillina onder kwaad daglicht met haar toch wel trouwe man, Olerius, in een romeinse gevangenis, helaas. Damn. Nina it is… er zit te veel variatie aan mogelijke eindes in dit verhaal, het klinkt wel als stoere fictie. Er was een dappere, krijgshaftige dochter van een stamhoofd, gekleed in rood, met blond haar, er was een romeinse Olerius die haar liefhad, en ze is in Rome geweest en heeft daar in mijn oer-verhaal eerder heel stoer leren vechten dan vrouw-van zijn. Asterix stijl:  Maar waar is dat verhaal, potdomme, ik zal het toch niet gered hebben door het op een oude CD-rom te hebben gezet? (Stel je een Asterix mannetje voor, die dit met dik aangezette letters brult.) (-Stem in mijn hoofd van mijn pap.)

Een zin uit een romeinse overlevering die me ook zint: ‘Als een kelt zijn vrouw er bij moest halen, dan moest je oppassen.’ (En dat was waar.) voor de rest worden franse kelten een beetje weggezet als homoseksuele mietjes, maar de vrouwen waren zeer geliefd. Door de keizer, Julius Caesar zelf vermeld notabene. En was Gallia een soort beloofd land voor Romeinse soldaten.  Alleen heb ik gelezen, dat de annexatie van Gallia anders verliep dan door mij bedacht deze zomer. Helaas, geweld moest het weer van de liefde winnen. 

Ja, verrek. Ik heb een cd-rom, met wat vroeg zelf-geschreven werk. Wat een goed idee om een systeem te zoeken wat compatitable is met die oude CD-rom, ook uit het jaar 0.

Waar mensen zoal niet mee bezig kunnen zijn op kerst avond.